Rasprave i sporovi za i protiv vakcinacije dece su u Srbiji u punom jeku, a manje je poznato da su preteču vakcine protiv malih boginja izumeli Milovan V. Milovanović, Srbin iz Paraćina, i Drago Ikić, Hrvat poreklom iz Foče.

Oni su napravili prvu preteču vakcine protiv ove veoma zarazne i smrtonosne bolesti, a porodica doktora Milovanovića, njegove tri ćerke, brat i bratanac, je pokrenula inicijativu da se lekaru koji je ceo život posvetio virusologiji, postavi spomen ploča u ulici u selu Drenovac koja nosi njegovo ime, kao i da se bolnica u Paraćinu nazove po imenu ovog velikog čoveka.

Porodica je molbu uputila Skupštini opštine, a u njoj navode da se nadaju i da će neka ulica u Paraćinu biti nazvana po dr. Milovanoviću. Takođe su zatražili da se njegovo ime unese u spisak Znamenitih ličnosti ove opštine.

Poznati srpski epidemiolog u penziji dr Radmilo Petrović, koji je radio u Institutu za imunologiju i virusologiju „Torlak“ svedočio je da je mikrobiologu Milovanoviću, prvom na svetu uspelo je da virus morbila prilagodi i da ga počne razmnožavati na pilećim embrionima, čime je napravljen i prvi korak u pronalasku vakcine protiv malih boginja.

Dr Milovanović rođen je 1919. godine, na dan Sv. Kuzmana i Damjana (sv. Vrači – lekarska slava) u selu Drenovac kod Paraćina, od oca Vojislava i majke Milosave, rodio se kao najstariji od petoro dece u zemljoradničkoj porodici srednjeg imovnog stanja. Po završetku gimnazije 1938. konkuriše pri Ministarstvu vojske i mornarice jer su imali stipendije za medicinske studije. Nakon konkursa i prijemnog ispita za pitomca Ministarstva vojske primljen je iste godine. Studirajući medicinu najviše ga je interesovala mikrobiologija. Godine 1950. osniva se Odeljenje za virusologiju i imunobiologiju i on postaje lekar odeljenja. Sa Dr Terzinom započinje prva virusološka ispitivanja sa respiratornim virusima. Od 1955. do 1957. radi u Laboratoriji Dr Endersa, Nobelovca sa Harvarda u Bostonu, SAD. Radi na Polio virusu, izolovanju iz krvi i daje predlog da se vrši adaptacija morbili virusa na pilećem embrionu. Upoznaje i ostvaruje kontakt sa Dr Sejbinom. Poznanstvo i saradnja sa njim će omogućiti da se kasnije dobije njegova živa polio vakcina u Jugoslaviji. Na Higijenski Institut vraća se da radi 1957. godine, a 1960. pripremio je morbili vakcinu, adaptiranu na pilećem embrionu. Primenjena je u mnogim zemljama u okviru projekata Svetske Zdravstvene Organizacije. Godine 1959. dobija Sedmojulsku nagradu Narodne Republike Srbije za naučni rad u kome dao rešenje gajenja virusa morbila u pilećem embrionu.

Milovanović je u toku radnog veka proveo više godina i u Brazilu i Meksiku, a radni vek je završio na Infektivnoj klinici Medicinskog fakulteta u Beogradu. U penziju je otišao 1984. godine, ali je ostao i dalje aktivan i radio u laboratoriji klinike sve do nekoliko meseci pred smrt 21. decembra 1996. godine.

Najveći prilog doktora Milovanovića svetskoj virusologiji bila je adaptcija morbila u pilećem embrionu što je uslovilo proizvodnju današnje morbili vakcine koja se daje svugde u svetu. Klasični udžbenici virusologije, epidemiologije, infektivnih bolesti i monografije o morbili ga citiraju.

Prema navodima dr Petrovića, na ideju da otkrije i napravi MMR došao i Drago Ikić, nekadašnji imunolog i direktor Imunološkog zavoda u Zagrebu. Drago je prvi u svetu radio na eksperimentima sa tim virusima da se spoje u jednu vakcinu. Krajem šezdesetih godina pošlo mu je za rukom i napravio je MMR, a posle su, na osnovu njegove ideje, Amerikanci preuzeli to da rade i nastavili sa daljim istraživanjima.

POSTAVI ODGOVOR

Please enter your comment!
Please enter your name here